Kompendium medycyny w Polsce

Początki

Najstarsze zabiegi lecznicze, jakie wykonywano na ziemiach, siłą łączonych przez pierwszych Piastów w jedno państwo, nie odbiegały w szczególny sposób od tego, co dane było zaznać wieku ludom zamieszkującym i przemierzającym ówczesną Europę.

Rozwój

XIX stulecie przyniosło znaczące nazwiska w historii polskich nauk klinicznych, w tym interny. W pierwszej połowie tego wieku Maciej Józef Brodowicz, czerpiąc ze wzorców Starszej Szkoły Wiedeńskiej, stworzył nowocześnie prowadzoną klinikę lekarską UJ. 

Medycyna w II RP

Pokonując problemy związane z odradzaniem się po I wojnie światowej państwa polskiego, starano się m.in. organizować opiekę medyczną. Utworzone pod koniec 1918 r., Ministerstwo Zdrowia Publicznego funkcjonujące do roku 1923, a następnie departament zdrowia w Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej. Począwszy od 1919 r. ustalano program do walki z szerzącymi się epidemiami oraz tworzono do tych celów odpowiednie struktury zdrowia publicznego.

Medycyna w PRL-u

Medycyna czasów Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej jawi się dzisiaj jak obcy świat. Kto go nie doświadczył, ten nie pojmie znamiennego rozwarstwienia myśli i czynów, signum temporis zaznaczającego się we wszystkich sferach życia, także w lecznictwie. Jeden z lekarzy trafnie zauważył: Ludzie podejmujący decyzje, często niezgodnie z własnym sumieniem, byli do tego zmuszeni określoną sytuacją. Gdyby tego nie uczynili, zrobiliby to za nich inni.

Zmiany po 1989 roku

Transformacja ustrojowa w Polsce, jaka nastąpiła po 1989 r., objęła nie tylko sferę polityczno-ekonomiczną, ale także społeczną, w tym opiekę zdrowotną. Genezy zmian w ochronie zdrowia w Polsce, po uzyskaniu niepodległości, należy upatrywać w pracach podzespołu do spraw zdrowia Okrągłego Stołu.